گرمی در آتش تب و تابم نفس گداخت

سوزن به دیده می شکند جسم لاغرم

فریاد من ز شمع به گوش که می رسد

هر چند بال ناله کشم رنگ بی پرم

خاکستری مگر بکشد در ته پرم

جیب ملامتم زتظلم بهانه جوست

مژگان به هر که باز کنم سینه می درم