در آتشم سراپا تا زیر پاست خارم

شوقی که رنگ دل ریخت در کارگاه امکان

وقف گداز می خواست یک آبگینه وارم

شمع بساط الفت نومید سوختن نیست

خاکم به باد دادند اما به سعی الفت

در سایه خط او پر می زند غبارم

صبر آزمای عشقت در خواب بی نیازی ست