خاکم به باد دادند اما به سعی الفت

وقف گداز می خواست یک آبگینه وارم

شمع بساط الفت نومید سوختن نیست

در آتشم سراپا تا زیر پاست خارم

در سایه خط او پر می زند غبارم

صبر آزمای عشقت در خواب بی نیازی ست

گرداندنم چه حرفست پهلوی کوهسارم