در سایه خط او پر می زند غبارم

شمع بساط الفت نومید سوختن نیست

در آتشم سراپا تا زیر پاست خارم

خاکم به باد دادند اما به سعی الفت

صبر آزمای عشقت در خواب بی نیازی ست

گرداندنم چه حرفست پهلوی کوهسارم

بی فهم معنیی نیست بر دل تنیدن من