بی فهم معنیی نیست بر دل تنیدن من

در سایه خط او پر می زند غبارم

صبر آزمای عشقت در خواب بی نیازی ست

گرداندنم چه حرفست پهلوی کوهسارم

تمثال کرده ام گم آیینه می فشارم

بیدل به معبد عشق پروای طاقتم نیست

چندانکه می تپد دل من سبحه می شمارم