زین ساز تحیر تپش نبض خیالم

جز گردش رنگی که قضا کرد حصارم

تا ممتحن طاقتم از خود به در آرد

چون اشک خم یک مژه کافیست فشارم

با جان نفس سوخته جسم نزارم

نزدیکی من می کند از دور سیاهی

چون نغمه به هر رنگ چراغ شب تارم