به لوح وحدتم نقش دویی صورت نمی بندد

چراغ انتظارم پرتوی در چشم تر دارم

ندارد رنگ پروازم شکست از ناتوانی ها

چو ابرو در خم چین اشارت بال و پر دارم

اگر آیینه ام سازد همان حیرت به بر دارم

سویدای دل است این یا سواد عالم امکان

که تا وا می کنم چشمی غباری در نظر دارم