چراغ انتظارم حیرتی از چشم تر دارم

چوگردون ششجهت همواری من می کند جولان

برون وحشتم گردی ست در هر جا گذر دارم

نه برق و شعله میخندم نه ابر و دود می بندم

سویدای دل ست این یا سواد وحشت امکان

که تا واکرده ام مژگان غباری در نظر دارم

نشد سعی غبارم آشنای طرف دامانی