به رنگی گشته ام عریان که گویی پیرهن دارم

به خاموشی ز ساز عجز تصویرم مشو غافل

شکست دل فغانها دارد از رنگی که من دارم

که دارد فکر بی سامانی وضع حباب من

به غفلت خانه امکان چه امکان است یکتایی

دویی می پرورم در پرده تا جان در بدن دارم

دو عالم خون شود تا نقش بندم شوخی رنگی