دویی می پرورم در پرده تا جان در بدن دارم

که دارد فکر بی سامانی وضع حباب من

به رنگی گشته ام عریان که گویی پیرهن دارم

به غفلت خانه امکان چه امکان است یکتایی

دو عالم خون شود تا نقش بندم شوخی رنگی

قیامت انتخابم نسخه ها بر همزدن دارم

درین صحرا ز بس فرشست اجزای شهید من