درین صحرا ز بس فرشست اجزای شهید من

دویی می پرورم در پرده تا جان در بدن دارم

دو عالم خون شود تا نقش بندم شوخی رنگی

قیامت انتخابم نسخه ها بر همزدن دارم

غباری هم گر از خود چشم پوشد من کفن دارم

گر آگاهم و گر غافل ، نگردد حیرتم زایل

تو بر آیینه مرهم نه که من داغی کهن دارم