ز خاکم تا غباری پر زند آب روان دارم

به غیر از سوختن کاری ندارد شمع این محفل

نمی دانم چه آسایش من آتش به جان دارم

به این سامان اگر باشد عرق پیمایی خجلت

خجالت صد قیامت صعبتر از مرگ می باشد

جدا از آستانت مردنم این بس که جان دارم

به دوش هر نفس بار امیدی بسته ام بیدل