جدا از آستانت مردنم این بس که جان دارم

به این سامان اگر باشد عرق پیمایی خجلت

ز خاکم تا غباری پر زند آب روان دارم

خجالت صد قیامت صعبتر از مرگ می باشد

به دوش هر نفس بار امیدی بسته ام بیدل

ز خود رفتن ندارد هیچ و من صد کاروان دارم