جهتی نیست که در عالم دل نتوان یافت

تا کنم ناله قیامت به گلو می آرم

شرم می آیدم از طوف درش هیچ مپرس

عرفی چند به احرام وصو می ارم

سوی خود روی نیاز از همه سو می آرم

نقش اجناس اشارتکده بیرنگی ست

این من و ما همه از عالم هو می آرم