نفس بودم فغان گشتم دگر از من چه می خواهی

که من چون شمع در مشق وگداز خویش مجبورم

ندارد درد دل سازی که بندی پرده بر رازش

چرا عریان نباشم در غبار ناله مستورم

ندارم آنقدر طاقت که نتوان داشت معذورم

نه از دنیا غم اندیشم نه عقبایی ست در پیشم

مقیم حیرت خویشم ازین پسکوچه ها دورم