ندارم آنقدر طاقت که نتوان داشت معذورم

ندارد درد دل سازی که بندی پرده بر رازش

چرا عریان نباشم در غبار ناله مستورم

نفس بودم فغان گشتم دگر از من چه می خواهی

نه از دنیا غم اندیشم نه عقبایی ست در پیشم

مقیم حیرت خویشم ازین پسکوچه ها دورم

درین محفل که پردازد به داد ناتوان من