کف خاکسترم بی بال و پر جمع ست پروازم

عروج خاکساران آنقدرکوشش نمی خواهد

چوگرد از جنبش پایی توان کردن سرافرازم

مباش ای آرمیدن ازکمین وحشتم غافل

نگاه چشم عبرت جوهر آیینه یاسم

گسستنها ز پیوند جهان تاریست از سازم

نفس تا بال بر هم می فشاند ناله می گردد