قدح پیمایی الفت ندارد رنج مخموری

ز استغنای نومیدی بلند افتاده اندازم

ز اسرار محبت صافی آیینه ای دارم

که نتواند بجز حیرت نمودن چشم غمازم

ز بس گردیده ام گرد سر او نشئه نازم

کمال من عروج پایه دیگر نمی خواهد

همان خورشید خواهم بود اگر از ذره ممتازم