ز اسرار محبت صافی آیینه ای دارم

گسستنها ز پیوند جهان تاریست از سازم

نفس تا بال بر هم می فشاند ناله می گردد

ز استغنای نومیدی بلند افتاده اندازم

که نتواند بجز حیرت نمودن چشم غمازم

قدح پیمایی الفت ندارد رنج مخموری

ز بس گردیده ام گرد سر او نشئه نازم