ز استغنای نومیدی بلند افتاده اندازم

نگاه چشم عبرت جوهر آیینه یاسم

گسستنها ز پیوند جهان تاریست از سازم

نفس تا بال بر هم می فشاند ناله می گردد

ز اسرار محبت صافی آیینه ای دارم

که نتواند بجز حیرت نمودن چشم غمازم

قدح پیمایی الفت ندارد رنج مخموری