اگر باشد گریبان تا در دل چاک می سازم

ز استغنای نومیدیست با من دست افسوسی

که گر بر هم زنم نقش دو عالم پاک می سازم

به عریانی تظلم نیز از من چشم می پوشد

طمع را چاره دشوار است از ناز خسان بیدل

به دندان تا توانم ساخت با مسواک می سازم