به عریانی تظلم نیز از من چشم می پوشد

دلی چون آبله پا مزد سعی تاک می سازم

ز استغنای نومیدیست با من دست افسوسی

که گر بر هم زنم نقش دو عالم پاک می سازم

اگر باشد گریبان تا در دل چاک می سازم

طمع را چاره دشوار است از ناز خسان بیدل

به دندان تا توانم ساخت با مسواک می سازم