به جسمم استخوان تا صبح گردد شانه می سازم

نی ام آیینه اما در خیالش صنعتی دارم

که تا نقش تحیر می کشم بتخانه می سازم

سرا پا خار خارم سینه چاک طره یارم

محبت در عدم بی نشئه نپسندد غبارم را

همان گرد سرت می گردم و پیمانه می سازم

رم لیلی نگاهان گرد تعمیر جنون دارد