رم لیلی نگاهان گرد تعمیر جنون دارد

به جسمم استخوان تا صبح گردد شانه می سازم

محبت در عدم بی نشئه نپسندد غبارم را

همان گرد سرت می گردم و پیمانه می سازم

چو وحشت در سواد چشم آهو خانه می سازم

عقوبتها گوارا کرد بر من بی پر و بالی

قفس چندان که تنگی می نماید دانه می سازم