به بازار تمناگوهر بحر تغافل را

گلستان حیا در غنچگی پیچیدنت نازم

گهی از خنده کاهی از تغافل می بری دل را

دقایقهای ناز دلبری فهمیدنت نازم

به میزان عیاری هر زمان سنجیدنت نازم

زبان شانه می گوید به زلف فتنه پیرایت

که با این سرکشیها گرد سر گردیدنت نازم