می بالم آنقدرکه به دلدار می رسم

ای رنگهای رفته به مژگان غلو کنید

از یک گشاد چشم به گلزار می رسم

غافل نی ام ز خاصیت مژده وصال

هر چند نیست چون ثمرم پای اختیار

راهم به منزلی ست که ناچار می رسم

جسم فسرده را سر و برگ طلب کجاست