چو شمع از امتحان سیرم درین دعوت سرا بیدل

عنان لغزش پا می کشد عمریست نقاشم

به مرگ از زندگی بیش است یاس بینوای من

کفن کو تا نباید آب گشت از شرم نباشم

به آن گرمی که باید سوخت خامان پخته اند آشم