یارب ز تغافل نفسی غازه کند چشم

چون آینه یک جلوه ازین خانه برون نیست

از حیرت اگر حلقه دروازه کند چشم

عالم همه زان طرز نگه سرمه غبارست

کو ساز نگاهی که بود قابل دیدار

گیرم که هزار آینه شیرازه کند چشم

از حسرت دیدار قدح گیر وصالیم