دو عالم می شود گرد عدم تا چشم می پوشم

به شور فطرت من تیره بختی برنمی آید

زبان شعله ام از دود نتوان کرد خاموشم

قیامت همتم مشکل که باشد اطلس گردون

خوشم کز شور این دربا ندارم گرد تشویشی

دل افسرده مانند صدف شد پنبه درگوشم

هوس مشکل که بالد از مزاج بی نیاز من