شکستن اینقدرها نیست در رنگ خزان بیدل

به رنگ چشمه آیینه جوهر جوشد از جوشم

ز یادم شبهه ای در جلوه آمد عرض هستی شد

جهان تعبیر بود آنجاکه من خواب فراموشم

دربن وبرانه گردی کرده باشد رفتن هوشم