چیزی ز من و ما بنمایم چه توان کرد

آنسوی یقین مژده رسانده ست سروشم

مجبور ترددکده وهم چه سازد

روزی دو نفس بال فشان است به گوشم

گرم است دکان آینه داری بفروشم

زبن بزم به جز زحمت عبرت چه کشد کس

طنبور تقاضای همین مالش گوشم