خریداری ندارد دل مگر آیینه بفروشم

خمستان وفا رنگ فسردن بر نمی دارد

جنون شوق او دارم مباد از خود برون جوشم

ز خوبان سود نتوان برد بی سرمایه حیرت

ز گل تا غنچه هر یک ظرف استعداد خود دارد

درین گلشن بقدر جلوه خود من هم آغوشم

نفس عمری تپید و مدعای دل نشد روشن