درین گلشن بقدر جلوه خود من هم آغوشم

ز خوبان سود نتوان برد بی سرمایه حیرت

خریداری ندارد دل مگر آیینه بفروشم

ز گل تا غنچه هر یک ظرف استعداد خود دارد

نفس عمری تپید و مدعای دل نشد روشن

چراغی داشتم بی مطلبیها کرد خاموشم

به کنج عالم نسیان دل گمگشته ام بیدل