به کنج عالم نسیان دل گمگشته ام بیدل

درین گلشن بقدر جلوه خود من هم آغوشم

نفس عمری تپید و مدعای دل نشد روشن

چراغی داشتم بی مطلبیها کرد خاموشم

ز یادم نیست غافل هرکه می سازد فراموشم