چه امکانست وهم غیر گنجد در خیال من

نهان می گشت چشم انتظار، ای کاش درگوشم

نمی دانم چه آهنگست قانون خرامت را

که جای نقش پا فرشست در هر رهگذر گوشم

تویی منظور اگر چشمم ، تویی مسموع اگر گوشم

خموشم دیده ای اما به ساز بینواییها

خروشی هست کان را در نمی یابد مگر گوشم