نمی خواهم که پیمان طلب باید شکست از من

ندارم ریشه و دلبسته ی آب و گل خویشم

ز خود برخاستن اقبال خورشید است شبنم را

در آغوشست یار اما همین من مایل خویشم

وگرنه هرکجا ازپا نشستم منزل خویشم

به چشم آفرینش نیست چون من عقده اشکی

چکیدنها اگر دستم نگیرد مشکل خویشم