غم و شادی مساوی کرد بر من بی تمیزیها

همان چون گل قفس پرورده چاک دل خویشم

ز دریای قناعت سیر چشمی گوهری دارم

همه گر قطره باشم قلزم بیحاصل خویشم

به دام و آشیان ممنون صید غافل خویشم

دم تیغم ز یاد انتقام خصم می ریزد

مروت جراتی دارم که گوی قاتل خویشم