ز دریای قناعت سیر چشمی گوهری دارم

به صحرای دگر خرمن طراز حاصل خویشم

اگر صد عمر گردد صرف پروازم درین گلشن

همان چون گل قفس پرورده چاک دل خویشم

همه گر قطره باشم قلزم بیحاصل خویشم

غم و شادی مساوی کرد بر من بی تمیزیها

به دام و آشیان ممنون صید غافل خویشم