به این دوری که دارم بیدماغ مستی خویشم

نوا سنج چه مضراب است ساز فرصتم یارب

که دارد تا جبین غرق عرق تردستی خویشم

نفس هرگام مینا می زند بر سنگ می گوید

ندارم جوهر عزمی که احرام نشان بندم

ز یاس آماجگاه ناوک بی شستی خویشم

بیاض نسخه دیگر نیامد در کفم بیدل