عالم همه از حیرت من آینه زارست

چون موج می از سلسله ریشه تاکم

امروز که خاک قدم او به سرم نیست

نامرد حریفی که نفهمد ز هلاکم

بالیده نگاهی ز سمک تا به سماکم

گو شاخ امل سر به هوا تاخته باشد

چون ریشه به هر جهد همان در ته خاکم