به حسرت می تپم جان می کنم این است اعمالم

دلی کو تا به درد آید ز عجز مدعای من

نفس شور قیامت می کند انشا و من لالم

ز اوضاعم چه می پرسی ز اطوارم چه می خواهی

ز تاثیر فسونهای محبت نیستم غافل

به گوشم می رسد آ وازها چندانکه می نالم

شرار کاغذم عمریست بال افشاند و عنقا شد