به گوشم می رسد آ وازها چندانکه می نالم

ز اوضاعم چه می پرسی ز اطوارم چه می خواهی

به حسرت می تپم جان می کنم این است اعمالم

ز تاثیر فسونهای محبت نیستم غافل

شرار کاغذم عمریست بال افشاند و عنقا شد

تمنا همچنان پرواز می بیزد به غربالم

ز سازم چون نفس غیر از تپش صورت نمی بندد