تمنا همچنان پرواز می بیزد به غربالم

ز تاثیر فسونهای محبت نیستم غافل

به گوشم می رسد آ وازها چندانکه می نالم

شرار کاغذم عمریست بال افشاند و عنقا شد

ز سازم چون نفس غیر از تپش صورت نمی بندد

چه امکان دارد آسودن دل افتاد ست دنبالم

ندامت توام آگاهی ام گل می کند بیدل