یعنی از آیینه ممکن نیست بیرون دیدنم

رفت آن فرصت که ساز شوق گرم آهنگ بود

چون سپند از سرمه گیر اکنون سراغ شیونم

حیرتی گل کن گر از تمثال او خواهی نشان

با که گویم ور بگوبم کیست تا باورکند

آن پری روبی که من دیوانه اوبم منم

چون حبابم پردههستی فریبی بیش نیست