آب چون آیینه افکنده ست نان روغنم

مرکز خط امانم از هجوم اشک خلق

چشم حاسد بود سامان دعای جوشنم

تا قناعت دستگاه خوان توقیر من است

صورت آیینه خورشید، خورشید است و بس

برنمی دارد خیال غیر، طبع روشنم

جوهر آزادی بوی گلم پوشیده نیست