چو صبحم طایر رنگی است بر گرد تو گردانم

به رنگ ابر در یاد تو هر جا گریه سرکردم

گهر افشاند پیش از پرده های دیده دامانم

بیا ای آفتاب کشور امید مشتاقان

در این حرمانسرا هر کس تسلی نشئه ای دارد

دماغ گنج بر خود چیدنم این بس که حیرانم

خیالی نیست در دل کز شرر بالی نیفشاند