خیالی نیست در دل کز شرر بالی نیفشاند

چو صبحم طایر رنگی است بر گرد تو گردانم

در این حرمانسرا هر کس تسلی نشئه ای دارد

دماغ گنج بر خود چیدنم این بس که حیرانم

جنون دارد تب شیر از خس و خار بیابانم

مپرسید از سواد معنی آگا هان این محفل

که طومار سحر در دستم و محتاج عنوانم