سر راحت به دامن چیده چندین گریبانم

پر و بال نفس فرسود و پروازی نشد حاصل

کنون دستی زنم بر هم پشیمانم ، پشیمانم

چو گوهر موجها پیچید بر هم تا گره بستم

به این وسعت اگر چیند تغافل دامن همت

جهانی را توان چون چشم ، پوشیدن به مژگانم

ندانم بیش ازین عشق از من بیدل چه می خواهد