به مجبوری گرفتارم مپرس از وضع مختارم

سراپا انفعالم دعوی نامرد رامانم

نه اشکی زیب مژگانم نه آهی بال افغانم

تپیدن هم نمی دانم دل بی درد رامانم

همه گر آمدی دارم همان آورد رامانم

فلک عمریست دور از دوستان می داردم بیدل

به روی صفحه آفاق بیت فرد رامانم