دست می شویم ز خویش و سیر دریا می کنم

از چراغ دیده خفاش می گیرم بلد

تا سراغ خانه خورشید پیدا می کنم

چون گهر خود داری ام تاکی در ساحل زند

برکه نالم از عقوبتهای بیداد امل

آه از امروزی که صرف فکر فردا می کنم

ناله دردی گر از من بشنوی معذور دار